Grensoverschrijdend seksueel wangedrag?

Met het uitkomen van de berichtgeving van grensoverschrijdend seksueel wangedrag rond the Voice of Holland ben ik de laatste dagen onrustig. Mijn eigen ervaringen met het onderwerp komen weer naar boven en blijven maar rondwoelen in mijn bovenkamer. Dat dat niet helpt lijkt me duidelijk, want het is nu eenmaal het verleden en daar blijft het ook. Maar het moet er even uit zodat ik weer wat rust heb.

En met het lezen van de ervaringen van andere vrouwen van mijn leeftijd die net zoals ik jong de muziekwereld in rolde, realiseer ik me dat het niet ok was wat ik meegemaakt heb. En dat ik dat best wel mag benoemen. Want als ik het benoem accepteer ik het en kan ik het een plekje geven. Dus dat doe ik nu zonder naam en toenaam en meer voor mezelf dan voor anderen.

Wanneer is iets grensoverschrijdend seksueel wangedrag voor mij
Grensoverschrijdend seksueel wangedrag

Als vrouwelijke muzikant heb ik veel tijd doorgebracht in uitsluitend mannelijke gezelschappen en gelukkig zijn de meeste van mijn ervaringen daarmee alleen maar heel prettig. Mannen zijn wat mij betreft super leuke mensen; leuk, ongecompliceerd en super grappig. Ik heb me over het algemeen nooit vreemd gevoelt tussen hen maar vooral als een van hen. Mijn grappen waren net zo goor, mijn boeren net zo hard en ik werkte ook net zo hard als zij. Ik voelde me vanwege die mannen juist super veilig terwijl ik in Oost-Duitsland in een gekraakte club tussen de skinheads stond. De ervaringen met hen hebben me gemaakt tot de vrouw die ik nu ben. En nu dat gedeelte van mijn leven voorbij lijkt te zijn, kijk ik er met weemoed naar terug.

Maar toen ik als 16 jarige begon met muziek maken was ik verre van wat ik nu ben in relatie tot mannen. Toen kleurde ik nog bij elke grove grap donkerrood en behandelde de mannen mij echt als een kind. Toen ik groeide in iets wat duidelijk geen kind meer was veranderde die relatie wel wat. Ik mocht dingen van hen die eigenlijk niet door de beugel konden en een enkeling kon z’n handen ook niet thuishouden. Opmerkingen als ‘je bent toch wel goed geschoren daar beneden hé? Want ik hou niet van stoppels.’ En ‘die korte nagels moet je weer laten groeien hoor, want ik hou wel van vrouwelijke handen’. En in de auto een arm om me heen slaan en hem iets te ver over laten hangen zodat hij een van mijn borsten iets te lang vasthield.

Ik was jong en erg goed bevriend met die man. Of, dat dacht ik in ieder geval. Maar de relatie was natuurlijk volkomen ongelijk want hij was ver in de 30 en ik pas 16. Gedurende de jaren regelde hij verschillende inval klussen voor me en nam me mee naar gave concerten. Hij zorgde voor me dacht ik en ik liet me dat flink aanleunen. Dus toen ik me ongemakkelijk begon te voelen bij zijn opmerkingen en aanrakingen vertelde ik daar niemand over en onderging het maar gewoon in schaamte.

Toen ik een betere tromboniste begon te worden en hij mij klein probeerde te houden klikte wel iets in me, want bij de eerste de beste mogelijkheid begon ik me los te breken uit het wereldje waarin hij en ik zaten. Niet zachtzinnig en netjes en het werd me niet in dank afgenomen maar het was genoeg. Ik wilde niet meer het kind/vrouw zijn die je klein kon houden, waar je gebruik van kon maken en aan kon zitten. Ik kon mijn weg zelf ook wel vinden.

Dit is een van de voorbeelden van mannen die de grenzen niet kenden. Er waren er meer natuurlijk (wtf… alsof dat de normaalste zaak van de wereld is), maar deze was wel de meest vormende voor mij. Vooral ook omdat iedereen boos op míj werd toen ik de situatie verliet. Want niemand zag wat er aan de hand was en waarom ik deed wat ik deed.

Grensoverschrijdend seksueel wangedrag

Wanneer ik later in andere bigbands en gezelschappen de enige vrouw was ontving ik regelmatig complimenten en opmerkingen alleen maar vanwege dat feit. En sommige dingen waren misschien op het randje maar echt vervelend heb ik het nooit gevonden. Sterker nog, ik vond het wel leuk. Maar wat maakt dan het verschil?

Vooral hoe ik er zelf in stond en hoe er werd gereageerd als ik zei ermee te stoppen. Wanneer ik dat zei stopte men namelijk direct. Want daar was ik vanwege mijn leeftijd en ervaring inmiddels toe in staat. Ik stond mijn mannetje. Er was dus misschien wel seksueel wangedrag maar men stopte voordat het werkelijk grensoverschrijdend was. Waardoor het nauwelijks een bliep op mijn radar is geworden en dat is goed. Het grappige is dat ik die mannen die bijna te ver gingen nog steeds graag zie en mis als dat lang niet zo is. Want zij hebben respect voor mij getoond toen ze zich realiseerde dat ze op moesten houden.

Vrouwen in een kwetsbare posities vanwege jonge leeftijd of afhankelijkheid in elke vorm, zijn kwetsbaar en makkelijk misbruik van te maken. Ligt dat aan hen? Zeker niet! Mannen moeten weten dat grenzen vaak verder terug liggen dan dat zij misschien zelf voelen. Dat nerveus gegiechel op iets wat zij doen geen goedkeuring is. Dat je af moet blijven van vrouwen totdat ze daar zelf nadrukkelijk toestemming voor geven.

Gelukkig is het maar een enkeling die dat nog moet leren. De meeste mannen die ik ken weten dat. Gelukkig.

Hulp nodig?: www.slachtofferwijzer.nl

Leave a comment

Hoofd en lijfzaken

Schrijf je nu in voor de nieuwsbrief!